కన్నీరు

పరుగు చూపించేది సెలయేరు
తేనె లొలికించేది తేనీరు
సుగంధం చిలికించేది పన్నీరు
ప్రాణం తో ఆడుకునేది గన్నేరు
బాధ ని బయట పెట్టేది కన్నీరు..

సౌజన్య

తెలియని భావం

నోటి తో చెప్పలేని దాన్ని కళ్ళతో చెబుతుంటే
కళ్ళతో చూడలేని దాన్ని కలలలో చూస్తుంటే
కాళ్ళతో నడవలేని దూరం ఊహలలో నడిచేస్తే
స్పర్శ తో స్పందించలేనిది ఆప్యాయత తో స్పందిస్తే
ఏమి జరగకుండానే పెదవులు ముసి ముసి గా నవ్వుతుంటే
మనసు తో చూస్తుంటే, మనసు తో మాట్లాడితే

మనసు తో ప్రయాణిస్తే, మనసు తో స్పందిస్తే
ఇక సందేహం ఎందుకు నీలో కలిగిన భావం ప్రేమే

సౌజన్య

ఎవ్వరివో నీవు ఎవ్వరివో

ఎవ్వరివో నీవు ఎవ్వరివో
ప్రశాంత గగనం లో మెరుపు లా
నిలిచి ఉన్న కొలనులో తరంగం లా
నిశ్శబ్దమైన లోయ లో పిడుగు లా
చిక్కటి చిట్టడవి లో వెలుగు కిరణం లా
వేడి సెగల ఎడారిని చల్లపరిచే వర్షపు చినుకు లా
నాకు ఎదురయ్యి,
నిర్జీవమైన నాలో జీవం పొసి
నిరర్ధకం అనుకున్న నా జీవితానికి అర్ధం చూపించి
నిర్వ్యామోహురాలైన నాకు వ్యామోహం పెంచి
ఆలించి, లాలించి, పాలించి,
కోపించి, ద్వేషించి, ప్రేమించి...
ప్రకృతి లోని నవరసాలను చవి చూపించి
ఇప్పుడు ఇలా నడి సముద్రం లో వదిలేసి వెళ్ళిన నీవు
ఎవ్వరివో నీవు ఎవ్వరివో

సౌజన్య

చిరు గాలి

మెల్లగ వీచే ఓ చల్లని చిరు గాలి
నీవైనా చెప్పవే ఎవ్వరో నా సరి జోడి
కలిసే ఉంటావు నీవు వారిని
తనకి చెప్పొచ్చు గా నను కలువమని
అతనెవరో నాకు తెలియదు కాని
ప్రతి క్షణం తన ఆలోచనలతో నిండింది నా మది
ఓ చల్లని చిరుగాలి నీవే చెప్పాలి అతని ఆచూకీ

సౌజన్య

ప్రియమైన శ్రీవారికి...

తలచాను నీగూర్చి కలలో
వలచాను నిను చూసి ఇలలో
పదిల పరిచాను నిన్ను నా మది లో
తెలియ పరిచాను నా ప్రేమను నీ చెవిలో
ఆహ్వనించాను నిన్ను నా జీవిత పయనం లో
నడిచాను ఏడడుగులు నీతో పెళ్ళి పందిరి లో
కలిపాను నా చేయి నీ చేతి లో
తడిచిపోయాను నీ ప్రేమ వర్షపు జల్లుల లో
కరిగిపోయాను నీ వెచ్చని ఓదార్పు లో
అర్పించుకున్నాను నా సర్వం నీ చల్లని నీడలో
అలిగాను నీపై నీవు కోపం చూపిన వేళలో
బాధ పడ్డాను నీ సాన్నిహిత్యం లేని తరుణం లో
ఎదురు చూశాను నీ ప్రేమకై వెన్నెలలో
చిందించాను ఆనందభాష్పాలు నీవు నను తిరిగి చేరిన వేళలో
మైమరిచాను నీవు నన్ను ప్రేమించే తీరు లో
ప్రేమించాను నిన్నే మనస్పూర్తిగా నా హృదయ అంతరంగం లో
కోరుకుంటాను దేవుడిని నిన్నే నాకు భర్త గా ఇమ్మని ప్రతి జన్మ లో

సౌజన్య

విన్నపం

నన్ను నేను మర్చిపోయేల చేసే నీ ప్రేమ లేకపోతే
ఉప్పెంగె నా కల్లలో సాగర జలం
మనసుకి ఊరట కలిగించే నీ ఓదార్పు లేకపోతే
నా సర్వస్వం కోల్పొయినట్లు ఏదో తెలియని భావం
నా వల్ల నీ మనసు బాధ పడితే
నన్ను మన్నిస్తావనే చిన్ని నమ్మకం
నీ ప్రేమకై నీ ఓదార్పు కై నీ రాక కై ఎదురు చుస్తూ ఉన్న
...నీ ప్రియ నేస్తం

సౌజన్య

కవిత

పచ్చని పంట చేను లోని పల్లెకారు పాట తేట తెలుగు కవిత
వసంతం కోసం వేచి వేచి కూసే కోకిల పాట ఓ తీయని కవిత
చల్లని గాలికి మనలో కలిగే తెలియని ఆహ్లాదము మాటలలో తెలియపరిస్తే అది ఆహ్లాద కవిత
చిటపట చినుకులలో తడిచి పులకరించిన మేను పలికించే రాగం తన్మయ కవిత
సాగర తీరాన వీచే గాలికి శంకువు లోంచి వచ్చే ఆలాపన సాగర కవిత
ప్రియమైన వారిని తలచుకున్నప్పుడు తెలియకుండా వచ్చే ముసి ముసి నవ్వే ప్రేమ కవిత
నచ్చిన వారి ప్రేమ పొందకపోతే కలిగే బాధ లో వచ్చేది విషాద కవిత
మనసులొని భావాలను, ఊహలను అక్షరమాలగా చేరిస్తే, ఆదే భావ కవిత

సౌజన్య

ఓ చందమామ

ఎన్నెన్ని నామాలు నీకు ఓ చందమామ

అన్నన్ని రూపాలు నీకు ఓ జాబిలమ్మ

ఎన్నెన్ని వర్ణాలు నీకు ఓ చందమామ

అన్నన్ని అందాలు నీకు ఓ జాబిలమ్మ

పడతులు పిలిచేరు నిను నెలరాజు అని

కాబోయే వారి రారాజుని నీలోన చూసుకొంటూ

పురుషులు పిలిచేరు నిను జాబిలమ్మ అని

వారి కలల రాణిని నీలోన ఆరాధిస్తూ

చిన్న పిల్లలు పిలిచేరు నిను చందు మామ అని

వారి మేనమామ లా బహుమతులు తెస్తావంటూ

ఈ విధంగా ఎన్నెన్ని నామాలు నీకు ఓ చందమామ

నీ చిననాటి రూపమేమొ నెలవంక

నీ పరువాన నీ రూపం అర్ధ వృత్తాకారం

నీ పరిపూర్ణ రూపమేమొ గుండ్రని భూమి రూపం

అన్ని రూపాలలో నీవు పంచేవు మాకు వెలుగు నీడలను

ఈ విధంగా ఎన్నెన్ని రూపాలు నీకు ఓ జాబిలమ్మ

నడి రేయి లోన నీవు తెల్లటి పాల తేట తెలుపు రంగు లో

వేకువఝామున నీవు ఈశ్వరుని మేని కి ఉన్న బూడిద రంగు లో

నిండు పున్నమి నాడు పచ్చని పసిడి రంగు లో కాసేపు

అమావాస్య నాడు చిక్కటి చీకటి లో కలిసిపొయే కారు నలుపు నీ రంగు

రూపానికో రంగు, కాలనికో రంగు

ఈ విధం గా ఎన్నెన్ని వర్ణాలు నీకు ఓ చందమామ

నెలవంక రూపాన నీ వయ్యారి వంపులే నీ అందం

అర్ధ చంద్రుని గా నీ ఆకర్షణే నీ అందం

నిండు పున్నమి రోజున నీవు వెదచల్లే చల్లని వెన్నెల నీ అందం

ఆ వెన్నెలకు విచ్చుకుని పరిమళించే కొలను లోని కలువలే నీకు మరీ అందం

ఈ విధం గా ఎన్నెన్ని అందాలు నీకు ఓ జాబిలమ్మ..............

సౌజన్య